روغن حامل چیست؟

روغن حامل چیست؟

روغن های حامل به عنوان روغن پایه یا روغن نباتی شناخته می شوند. این نوع روغن به منظور رقیق سازی روغن های اسانسی برای ماساژ و آروماتراپی استفاده می شود. در اصل کار روغن های حامل انتقال ماده موثره یا روغن اسانسی از سطح پوست به اعماق آن است و نام آنها نیز به این دلیل روغن حامل نام گرفته است.

یکی از بزرگترین مزایای روغن های حامل این است که می توانید از آنها برای ترکیب با انواع روغن از جمله روغن های اساسی  (Essential oils)، تقویت محصولات دیگر و یا به تنهایی استفاده کنید. این تطبیق پذیری و امکان استفاده از اسیدهای چرب مختلف، راه را برای ساخت محصولات زیبایی دست ساز، از جمله کرم های مو و حالت دهنده ها، ایده آل می کند.

رقیق کردن روغن حامل

رقیق کردن روغن های اسانسی یک عمل ایمنی مهم هنگام استفاده از روغن های اساسی است. روغن های اسانسی فرار هستند و استفاده آن ها به تنهایی در سطح پوست ایجاد خارش و قرمزی کرده و به اعماق پوست نفوذ نمی کنند. آن ها به محض استفاده شروع به پراکنده شدن می کنند. میزان پراکندگی بر اساس سبک یا سنگین بودن روغن های حامل متفاوت خواهد بود. روغن حامل، برخلاف روغن های اسانسی عطر غلیظی ندارند، اگرچه برخی از آنها، مانند زیتون، بوی متمایزی دارند. همچنین آنها مانند روغن های اسانسی که فرار هستند تبخیر نمی شوند.  

روغن حامل و انواع آن

روغنهای حامل استفاده شده باید تا حد ممکن طبیعی و بدون ناخالصی باشند. طیف وسیعی از روغن های مختلف حامل وجود دارد که هرکدام دارای خواص درمانی متنوعی هستند. انتخاب روغن به هدف مورد استفاده (مثلا برای درمان یا زیبایی)، موضع مورد استفاده (مثلاً انواع پوست یا انواع مو) ویژگی های موضع مورد استفاده (مثلاً پوست چرب یا خشک) بستگی دارد. 

درمورد روغنهای حامل، ویسکوزیته یک نکته مهم است. به عنوان مثال، روغن هسته انگور به طور معمول بسیار نازک (ویسکوزیته کم، روان) است. در حالی که روغن زیتون بسیار ضخیم تر (ویسکوزیته بالاتر، غلیظ) است. روغن های آفتابگردان و بادام شیرین ویسکوزیته هایی را در اواسط این دو حالت دارند. روغنهای حامل را می توان به راحتی مخلوط کرد تا خواص ویسکوزیته، مقبولیت، چربی، جذب، عطر و غیره را به دلخواه بدست آورید.

روغن های دم کرده

روغن های دم کرده (Infused Oil) ترکیبی از یک روغن حامل و مواد گیاهی است. می توان آن ها را به صورت تجاری و یا در خانه تهیه کرد. در این روش، یک روغن پایه، غالباً آفتابگردان، برای مدتی در یک ظرف درب بسته با مواد گیاهی مناسب قرار می گیرد و رفته رفته ماده موثره گیاهی به داخل روغن آزاد می شود. به عنوان مثال روغن گل همیشه بهار و هویج از این طریق تولید می شود.

تمام روغن ها باید خنک و به دور از نور شدید نگه داشته شوند چراکه نور خورشید می تواند بسیاری از مواد موثره موجود در روغن را خنثی کند. یخچالی کردن روغن ها به حفظ طراوت و شادابی آنها کمک می کنند اما برخی از روغن ها نباید در یخچال نگهداری شوند (به عنوان مثال آووکادو). روغن های خیلی سرد ممکن است کدر به نظر برسند، اما با بازگشت به دمای اتاق حالت شفاف خود را بازیابند.

جهت آشنایی با انواع روغن و مشاوره می توانید با کارشناسان و متخصص مجموعه ارگانوفیکس در ارتباط باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.